Nooit te oud om te leren
In deze rubriek geeft Theo Wiekeraad zijn mening over de dakenbranche en aanverwante onderwerpen.
Een leven lang leren is het credo van onze huidige maatschappelijke richtinggevers om het arbeidspotentieel te optimaliseren. Dat zijn veelal mensen van 40+ die zelf langzaam in de politieke arena zijn opgeklommen. Behoedzaam en politiek correct en zelden ooit ‘echt gewerkt’. Een leven lang leren, gaat dat ons gelukkiger maken? Eerlijk gezegd is er niets mis met het idee ons werk potentieel te optimaliseren. Van leren is tenslotte nog nooit iemand dommer geworden. Waar de één vrij snel zijn of haar topniveau heeft bereikt, blijkt de ander over onontgonnen verborgen talenten te beschikken. Maar blijven hameren dat alle werkenden verplicht extra scholing moeten krijgen, om het algemene niveau op te krikken, heeft ook iets van betutteling. Zeker als de kaders waarbinnen men dit ziet ontbreken. Want eerlijk gezegd, ja daar is-ie weer, is het onmogelijk dat iedereen de maatschappelijke ladder naar een steeds hoger niveau blijft beklimmen. Zo kan heus niet iedere dakdekker doorgroeien naar de functie van uitvoerder. Het slaat dan ook nergens op om te denken dat iedereen met de functie van voorman, in welk beroep dan ook in de bouw, naar uitvoerder te scholen is. Het zou trouwens ongewenst zijn om een bedrijf te runnen waar pakweg 50% van het personeel de opleiding uitvoerder heeft afgerond, terwijl de verhouding één uitvoerder op twintig uitvoerenden is. Dat geeft onrust, te veel kapiteins aan boord laat het schip vastlopen. Hoe en waar gaan we dan het niveau van deze mensen opkrikken? Welke cursussen komen dan in aanmerking voor het personeel als intern doorgroeien er niet inzit? Eerlijk gezegd, zou ik het niet weten. Gaan we ze, omdat we een leven lang MOETEN leren, naar branchevreemde opleidingen sturen? Ik denk zo aan een dronepiloot? Wie weet kunnen we in de toekomst dakinspecteurs met vliegbrevet gebruiken voor dakinspecties op afstand? Of om mooie filmpjes te maken om op onze sites te plaatsen? Of voor het geval dat dakdekken niet meer mogelijk is, ze nu al een vrachtwagenrijbewijs met brevetten laten halen? Stel het werk wordt te zwaar, dan kan er snel geschakeld worden door iets passends in de transportwereld te zoeken? Mogelijk kan uw branche de nieuwe sponsor/opleider van Nederland Transportland worden? Sorry, maar ik geloof niet dat we bij de (dak-)ondernemer hiervoor de handjes op elkaar krijgen. Natuurlijk is opleiden de sleutel naar kennis, verbreding en verbetering. Willen we in de vaart der volkeren mee gaan, dan zullen we optimaal gebruik moeten maken van ons werkpotentieel. Maar weet wel … zonder vaklieden, verpleegkundigen en huishoudelijke hulp kan Nederland niet. Sterker nog, we zouden als maatschappij verarmen als dat gebeurt. Dus. Stop met het idee dat een wit boord superieur is aan een blauw boord. Verbeter de kennis, werkomstandigheden en positie van deze vrouwen en mannen, meer soorten mensen ken ik niet op de arbeidsmarkt. Verlaat de gedachte dat omscholen naar een witboord het leven rijker en gelukkiger zou maken. Een leven lang leren is top, maar wel met visie. Anders sturen we straks omwille van de regeltjes ongemotiveerd werknemers naar ‘slimme’ ondernemers die veel te dure ‘opleidingen’ aanbieden om er met uw zuur verdiende centen vandoor te gaan.