Verkeerd geïsoleerd
Column Benno Nijenhuis
Het mooiste (of wellicht lastigste) van de Nederlandse taal is dat woorden meerdere betekenissen kunnen hebben. Binnen het vakgebied weten we allemaal wat isolatie is. De verschillen tussen producten zitten vaak in polymeren, cacheringen en details, maar echte productinnovatie blijft schaars. Isolatie kenmerkt zich meer door het volatiele karakter van de prijsvorming, dan door echte innovatie. Eigenlijk vreemd dat er nog geen ETF voor isolatieproducenten bestaat. Gezien de prijsschommelingen zou dat best een interessant speculatiefonds kunnen zijn.
DE ANDERE DEFINITIE
Ik ga in deze column dan ook in op de andere benaming van Isolatie: De afzondering of het ‘eiland leven.’ Want aan De Zijlijn ben ik tegenwoordig enigszins afhankelijk van alles wat op mij afkomt qua marktinformatie en ontwikkeling en ik kan u zeggen dat dit bar weinig is. Buiten wat functiewisselingen en de zoveelste procent extra recycling in een product, gebeurt er volgens mij niet al te veel. Dus ben ik tijdens mijn vakantie maar eens met terugwerkende kracht op zoek gegaan naar actuele informatie. Heb websites bekeken, social media geraadpleegd en wat rondgevraagd. Is er nog nieuws, zijn er ontwikkelingen? Staat de markt in brand, is er paniek of misschien wel een walm van trots? Niets van dat en dit zette me aan het denken. Slechts een enkele producent houdt zijn website nog actueel en de berichten die verschijnen, zijn zelden echt relevant. Op de socials is de bouwvakborrel en sluitingstijden vaak het hoogtepunt qua informatie. Het is met mijn achtergrond enigszins schrikbarend te zien dat er zo weinig nieuws te vinden is. Met name de maakindustrie (lees: producenten) blinkt uit in afwezigheid, sommigen hebben het Nieuwsitem gemakshalve dan ook maar van de website gehaald. ‘Nieuws’ is weer product-georiënteerd en preken we dus voor eigen parochie. Lijkt me niet dat vastgoed Nederland hier wakker van ligt.
DE VIJFDE GEVEL
We noemen het dak al jaren de vijfde gevel. Een prachtige term. Belangrijk, architectonisch en misschien zelfs een tikje
monumentaal. Alleen behandelen we het dak in de praktijk nog altijd als ‘het deksel van de broodtrommel’.Waar is de brede communicatie gebleven dat deze vijfde gevel de belangrijkste is? Dat het besef in Nederland wordt aangewakkerd dat duurzame waterdichting toch wel één van de basisvoorwaarden is voor een klimaatbestendig gebouw? Voor optimale luchtdichting, effectief aircogebruik, integratie in de landschappelijke omgeving? En wat nog meer. Ik kijk graag naar programma’s die vanuit een architectenvisie een bijzonder bouwproject volgen of scroll zo nu en dan eens over HGTV. Maar het belang van een duurzame waterdichting is nog steeds geen item. De gevelsteen, de tegel en zelfs een houten vlonder krijgen meer aandacht dan deze cruciale beschermlaag van het gebouw. Geen voice-over vertelt waarom juist voor die dakopbouw is gekozen of welke rol deze speelt in de prestaties van het gebouw.
STILTE ALS SYNONIEM VOOR ISOLEMENT
Waarom horen we gebouweigenaren eigenlijk zo weinig over het belang van een goed dak? Waarom wordt een keukenblad uitgebreid besproken, maar krijgt de constructie die voorkomt dat diezelfde keuken onder water komt te staan, nauwelijks
aandacht? Als je wilt hebben dat je zichtbaar bent, zul je er toch iets aan moeten doen. En dan kom ik weer terug bij mijn persoonlijke stokpaardje. De CEO’s van vandaag zien Marketing als ondersteunende afdeling en niet als strategische partner. Maar het is juist “All about Branding”, of het nu je product is of de markt betreft. Het Nieuws moet je opzoeken, je moet verbinden en vooral je ‘kop boven het maaiveld’ uitsteken. Want voordat je het weet komt er een ontwikkeling die disruptief is en jou en jouw KPI’s direct irrelevant gaat maken.
WEGLEKKEN VAN KENNIS
Maar even terug naar ‘the core van de core’ (ik hoor het een oude CEO nog zo zeggen). Een goed geïsoleerd gebouw wordt ondertussen als vanzelfsprekend beschouwd. Alsof materiaalkeuzes, detaillering, verwerking en onderhoud geen kennis meer vragen. We hebben er normen voor, dus zal het wel goed zijn. Het zijn prestaties die alleen ontstaan als kennis, ontwerp, uitvoering en beheer op elkaar aansluiten. En juist daar lijkt het steeds stiller te worden. Misschien zit daar wel het echte probleem! Het wegvloeien van kennis en opgebouwde passie. Collega’s gaan met pensioen, anderen veranderen van vakgebied of functie. Met iedere ervaren collega die vertrekt, verdwijnt een stukje geheugen uit de markt. De noodzakelijke passie verdwijnt en zonder dat we het in de gaten hebben, dutten we in. We creëren ons eigen isolement. Misschien lees ik de verkeerde media of kijk ik de verkeerde programma’s. Maar ik mis het gesprek over de positie van het dak binnen de gebouwde omgeving. Over langetermijnprestaties. Over vakkennis en de mensen die deze kennis moetendoorgeven. Zolang we het dak pas bespreken wanneer het lekt, te warm wordt of ruimte moet bieden aan de trend van dat moment, blijft het een sluitpost. Een vijfde gevel die we alleen zo noemen wanneer het ons goed uitkomt. Wanneer halen we het platte dak nu eens en keer uit zijn eigen isolement?